LOLA

op zee

La Coruna

Hij ziet aan mijn vage blik toch wel dat ik de taal niet spreek? De behulpzame bejaarde man, die mij op een plattegrondje zag turen, ratelt door in het Spaans. Linksaf moet je, dan een stuk rechtdoor (denk ik) dan nog een paar bochten (gok ik) en daar is de Pasa de Rondeo. 'Gracias, Señor, muchas gracias!' Het is een paar kilometer lopen naar de enige boekwinkel hier die het boek 'Atlantic Spain and Portugal' verkoopt, een handige vaarwijzer voor het vervolg van onze zeiltocht. Ik zwerf door de straatjes van het legendarische La Coruna, de stad in het noordwesten van Spanje, waar zeilers uit alle streken elkaar ontmoeten. De aanloop was al zo mooi. Vanaf zee zien we huizen en flats in honder

De slag om Punta Roncadoira

Het is warm in de kuip van Lola, deze maandag in juli. De zonnetent staat op, de zeilpakken liggen binnen en een dekluik blijft open voor de broodnodige ventilatie. Alles wijst erop dat het een makkelijk tochtje zal worden, westwaarts langs de Spaanse noordkust, van Ribadeo naar Viveiro. De weersites voorspellen een matige noordwestenwind en zon, maar eenmaal op zee zien we wel wat witte koppen op de golven. We zetten de motor uit en kruisen in de vroege middag op tegen de noordwestenwind. Reven is niet nodig, zo hard waait het ook weer niet. Eerst zeilen we weg van de kust, noordwaarts, en een uur later kunnen we overstag naar het westen. Jammer, de wind is wat gekrompen (tegen de klok in g

De Grote Boze Golf

'Eerst vers brood. Voor drie dagen,' puft R, terwijl we in de zomerhitte de steile weg naar Le Bourg beklimmen. Het is ons laatste tochtje naar het dorp, waar we ook nog even het literaire café aandoen. Niet voor Proust, maar voor de uitstekende internetverbinding. Nog een keer checken we de weerberichten en mailen we met onze walkapitein Gijs. Wanneer slaan we toe? We moeten hem toch een keer over, die Golf van Biskaje - de Grote Boze Golf volgens zwager en zeilmentor Hans. Iets minder dan 300 mijl is het van het Bretonse Ile de Groix naar de stad Gijon in Noord-Spanje. We zullen dus zeker twee nachten op zee zijn. De wind zal niet overhouden, maar komt tenminste uit de goede richting. Met

Draaikolken

Wij hebben een week in Camaret sur Mer gewoond, een Bretons plaatsje waar oude viskotters langzaam sterven in ondiep water. Lola dobbert aan de steiger, terwijl wij wortel schieten aan de wal. Daar hadden we zin in na drie weken varen. We drinken koffie op ons favoriete terras en wanen ons figuranten in een Franse speelfilm. We lopen een rondje hard om de haven, eten bouillabaisse in de kuip en kletsen met onze sympathieke Amerikaanse buurman Ken. Hij is met twee vrienden onderweg van Portugal naar Finland in een mooie 46 voets Swan. 'Hoe is dat Kanaal eigenlijk?', vraagt hij argeloos, bij een glas wijn in onze kuip. 'Druk', zeggen wij. 'Veel scheepvaart, stroom en 's nachts koud. Best lasti

© Site gemaakt door Suzie Hagens