© Site gemaakt door Suzie Hagens

Tout va bien

June 17, 2018

'188, vanochtend was ie nog 216!', roept R met een blik op mijn Iphone. De getallen vliegen in het rond hier. Hoeveel megabits hebben we nog over, hoeveel ampères, hoeveel water, hoeveel gas?

Het digitale verbruik van mijn telefoon heeft me nooit een moer geïnteresseerd, maar is nu een voorname zaak. Bits kosten geld; een kwartiertje Janine Jansen via Spotify eist 0,2% van de maandelijkse voorraad. Te geef.

'En de accu’s?', roep ik vanuit de slaapkajuit. '85,3.' Mooi, lekker vol.  Drie zonnepanelen en een windmolen laden de boordaccu’s bij. Onze "carbon footprint" is nooit eerder zo onzichtbaar geweest. Maar als wind of zon ontbreken hebben we een probleem, dat gelukkig weer goed op te lossen is door zonder scrupules de dieselmotor aan te zetten. We hebben niet voor niks die jerrycans in het gangboord staan.

 

In Fécamp ga ik op zoek naar een waterslang. Vergeten mee te nemen. Wat is een waterslang in het Frans? Ik moet denken aan het geweldige verhaal Tot Zoens van Remco Campert, waarin hij een envelop en postzegels gaat kopen in een Spaanse winkel, Tabacos genaamd. Later reconstrueert hij in het Nederlands hoe het in de oren van de winkelier moet hebben geklonken.

 

'Goedegommel.' (Dat is mijn ochtendgroet bij het binnenkomen van de winkel.)

'Wat wenst u?' (De winkelier heeft al iets schichtigs in zijn blik gekregen.)
'Twee pestzagels van zus peezzetas en een vanderlop, astamblief.'
'Wèlk merk zei u precies?'
De winkelier begint aan een lange opsomming van zijn sigarettenmerken. Ik begrijp dat er iets niet goed is gegaan.
'Nee, nee, geen sigoeretzums. Ik wil hebben poeszeggers en een ankerdop. Asserbieft.'
De winkelier helpt eerst een paar andere klanten en drukt me dan een doosje lucifers in de hand.
Verdomme, ik spreek het toch zeker duidelijk genoeg uit. 'Poostzeven,' bijt ik hem toe. 'Twee van zus. En een anvulflop.'

 

Een "tuyau d'arrosage", zo noemen de Fransen een tuinslang, weet ik nu. Ik heb een mooie blauwe gekocht.

 

 

En hoe gaat het dan met ons, de dappere bemanning, twee weken onwennig op pad in een nieuw bestaan? Hebben wij al stormen getrotseerd, een eerste echtelijke ruzie doorstaan, hebben wij ons al wanhopig afgevraagd waar we aan begonnen zijn? Sorry mensen, niets van dat al. Wij tuffen langs Nederlandse, Belgische en Franse havens, groot en klein. Heel bekend, omdat we hier eerder waren en heel relaxed. De eerste week met goede vrienden en nu met zijn tweeën. Stellendam, Cadzand Bad, Nieuwpoort, Calais, Boulogne, Fécamp, Le Havre en Honfleur - bijna elke dag leggen we aan in een nieuwe haven. We eten verse vis en drinken er een glas witte wijn bij. Soms zeilen we drie uur, soms tien. De wind is vaak noord, wat uitzonderlijk en heel gunstig is, de zon schijnt en Lola doet het goed.

 

Naar het zuiden zeilen in de wetenschap dat we voorlopig niet terug hoeven, is ongekend heerlijk.

We vragen ons af waar de vakantie eindigt en de reis begint.

 

 

 

Please reload

Recente berichten

July 21, 2019

July 5, 2019

June 29, 2019

May 9, 2019

May 6, 2019

March 2, 2019

February 3, 2019

Please reload

Archief
Please reload

Klik         als je liever een mail stuurt.